loading...

آشنایی با مسائل مربوط به پزشکی

بازدید : 71
10 دی 1399 زمان : 23:29

مصرف همزمان الکل بیش از حد با NSAID ها از جمله ایبوپروفن ممکن است خطر اثرات سو ad بر دستگاه گوارش مانند خونریزی دستگاه گوارش یا سیستم عصبی مرکزی را افزایش دهد ، احتمالاً به دلیل یک اثر افزودنی.

مسن

در افراد مسن ، تعداد دفعات واکنشهای جانبی به NSAID ها ، به ویژه خونریزی و سوراخ شدن دستگاه گوارش ، افزایش می یابد که ممکن است کشنده باشد (به بخش 4.2 مراجعه کنید).

جمعیت کودکان

خطر نقص کلیه در کودکان و نوجوانان کم آب وجود دارد.

خونریزی ، زخم شدن و سوراخ شدن دستگاه گوارش

خونریزی دستگاه گوارش ، زخم شدن یا سوراخ شدن آن ، که می تواند کشنده باشد ، با همه NSAID ها در هر زمان در طول درمان ، با یا بدون علائم هشدار دهنده یا سابقه قبلی وقایع جدی GI ، گزارش شده است.

خطر خونریزی ، زخم شدن یا سوراخ شدن دستگاه گوارش با افزایش دوزهای NSAID ، در بیماران با سابقه زخم ، به خصوص اگر با خونریزی یا سوراخ شدن پیچیده باشد (به بخش 4.3 مراجعه کنید) و در افراد مسن ، بیشتر است. این بیماران باید درمان را با کمترین دوز موجود آغاز کنند. درمان ترکیبی با عوامل محافظتی (به عنوان مثال میزوپروستول یا مهارکننده های پمپ پروتون) برای این بیماران و همچنین برای بیمارانی که نیاز به آسپرین با دوز همزمان همزمان دارند یا سایر داروهایی که احتمال دارد خطر دستگاه گوارش را افزایش دهند ، باید در نظر گرفته شود (به بخش 4 و 4 مراجعه کنید)

بیمارانی که سابقه بیماری گوارشی دارند ، به ویژه در سنین بالا ، باید علائم غیرمعمول شکمی (به خصوص خونریزی دستگاه گوارش) را بخصوص در مراحل اولیه درمان گزارش کنند.

در بیمارانی که داروهای همزمان را می توانند خطر زخم یا خونریزی را افزایش دهند ، مانند کورتیکواستروئیدهای خوراکی ، داروهای ضد انعقاد خون مانند وارفارین ، مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین یا عوامل ضد پلاکت مانند آسپرین ، باید احتیاط شود.

هنگامی که خونریزی GI یا زخم در بیمارانی که Brufen دریافت می کنند اتفاق می افتد ، درمان باید قطع شود.

NSAID ها باید با مراقبت از بیماران با سابقه کولیت اولسراتیو یا بیماری کرون تجویز شود زیرا ممکن است این شرایط تشدید شود (به بخش 4.8 مراجعه کنید).

اختلالات تنفسی و واکنشهای حساسیت بیش از حد

در صورت تجویز بروفن در بیمارانی که از آسم برونش ، رینیت مزمن یا بیماری های آلرژیک استفاده می کنند ، احتیاط لازم است ، زیرا گزارش شده است که NSAID باعث تسریع برونشاسپاسم ، کهیر یا آنژیوادم در این بیماران می شود.

نارسایی قلبی ، کلیوی و کبدی

تجویز NSAID ممکن است باعث کاهش وابسته به دوز در تشکیل پروستاگلاندین شود و نارسایی کلیه را رسوب دهد. مصرف همزمان انواع مسکن های مشابه ، این خطر را بیشتر افزایش می دهد. بیمارانی که بیشترین خطر این واکنش را دارند بیمارانی هستند که اختلال عملکرد کلیه ، نقص قلب ، اختلال عملکرد کبد ، کسانی که داروهای ادرار آور و افراد مسن مصرف می کنند هستند. برای این بیماران ، از کمترین دوز م ،ثر ، برای کمترین مدت ممکن استفاده کنید و عملکرد کلیه را بخصوص در بیماران تحت درمان طولانی مدت کنترل کنید (به بخش 4.3 نیز مراجعه کنید).

از آنجا که ادم همراه با تجویز ایبوپروفن گزارش شده است ، بروفن باید با مراقبت از بیماران با سابقه نارسایی قلبی یا فشار خون بالا تجویز شود.

اثرات قلب و عروق و عروق مغزی

برای بیماران با سابقه فشار خون بالا و / یا نارسایی احتقانی قلب خفیف تا متوسط نظارت و مشاوره مناسب لازم است زیرا گزارش شده احتباس مایعات و ادم همراه با درمان با NSAID.

مطالعات بالینی نشان می دهد که استفاده از ایبوپروفن ، به ویژه در دوز بالا (2400 میلی گرم در روز) ممکن است با کمی افزایش خطر وقایع ترومبوتیک شریانی مانند انفارکتوس میوکارد یا سکته مغزی همراه باشد. به طور کلی ، مطالعات اپیدمیولوژیک نشان نمی دهد که ایبوپروفن با دوز کم (به عنوان مثال 1200mg / در روز) با افزایش خطر وقایع ترومبوتیک شریانی مرتبط است.
بیماران مبتلا به فشار خون بالا کنترل نشده ، نارسایی احتقانی قلب (NYHA II-III) ، بیماری ایسکمیک قلبی تاسیس شده ، بیماری شریانی محیطی و / یا بیماری عروق مغزی فقط باید پس از بررسی دقیق با ایبوپروفن درمان شوند و از مصرف دوزهای بالا (2400 میلی گرم در روز) خودداری شود. قبل از شروع درمان طولانی مدت بیماران با عوامل خطر برای حوادث قلبی عروقی (به عنوان مثال فشار خون بالا ، چربی خون ، دیابت ، سیگار کشیدن) ، باید به دقت بررسی شود ، به خصوص اگر دوزهای بالای ایبوپروفن (2400 میلی گرم در روز) مورد نیاز باشد.

اثرات کلیوی

هنگام شروع درمان با ایبوپروفن در بیماران با کمبود آب بدن قابل توجه باید احتیاط شود. خطر نقص کلیه به ویژه در کودکان کم آب ، نوجوانان و سالخوردگان وجود دارد.

همانند سایر NSAID ها ، تجویز طولانی مدت ایبوپروفن منجر به نکروز پاپیلاری کلیه و سایر تغییرات پاتولوژیک کلیه شده است. سمیت کلیه در بیمارانی که پروستاگلاندین های کلیوی نقش جبرانی در حفظ پرفیوژن کلیه دارند نیز دیده شده است.

مصرف همزمان الکل بیش از حد با NSAID ها از جمله ایبوپروفن ممکن است خطر اثرات سو ad بر دستگاه گوارش مانند خونریزی دستگاه گوارش یا سیستم عصبی مرکزی را افزایش دهد ، احتمالاً به دلیل یک اثر افزودنی.

مسن

در افراد مسن ، تعداد دفعات واکنشهای جانبی به NSAID ها ، به ویژه خونریزی و سوراخ شدن دستگاه گوارش ، افزایش می یابد که ممکن است کشنده باشد (به بخش 4.2 مراجعه کنید).

جمعیت کودکان

خطر نقص کلیه در کودکان و نوجوانان کم آب وجود دارد.

خونریزی ، زخم شدن و سوراخ شدن دستگاه گوارش

خونریزی دستگاه گوارش ، زخم شدن یا سوراخ شدن آن ، که می تواند کشنده باشد ، با همه NSAID ها در هر زمان در طول درمان ، با یا بدون علائم هشدار دهنده یا سابقه قبلی وقایع جدی GI ، گزارش شده است.

خطر خونریزی ، زخم شدن یا سوراخ شدن دستگاه گوارش با افزایش دوزهای NSAID ، در بیماران با سابقه زخم ، به خصوص اگر با خونریزی یا سوراخ شدن پیچیده باشد (به بخش 4.3 مراجعه کنید) و در افراد مسن ، بیشتر است. این بیماران باید درمان را با کمترین دوز موجود آغاز کنند. درمان ترکیبی با عوامل محافظتی (به عنوان مثال میزوپروستول یا مهارکننده های پمپ پروتون) برای این بیماران و همچنین برای بیمارانی که نیاز به آسپرین با دوز همزمان همزمان دارند یا سایر داروهایی که احتمال دارد خطر دستگاه گوارش را افزایش دهند ، باید در نظر گرفته شود (به بخش 4 و 4 مراجعه کنید)

بیمارانی که سابقه بیماری گوارشی دارند ، به ویژه در سنین بالا ، باید علائم غیرمعمول شکمی (به خصوص خونریزی دستگاه گوارش) را بخصوص در مراحل اولیه درمان گزارش کنند.

در بیمارانی که داروهای همزمان را می توانند خطر زخم یا خونریزی را افزایش دهند ، مانند کورتیکواستروئیدهای خوراکی ، داروهای ضد انعقاد خون مانند وارفارین ، مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین یا عوامل ضد پلاکت مانند آسپرین ، باید احتیاط شود.

هنگامی که خونریزی GI یا زخم در بیمارانی که Brufen دریافت می کنند اتفاق می افتد ، درمان باید قطع شود.

NSAID ها باید با مراقبت از بیماران با سابقه کولیت اولسراتیو یا بیماری کرون تجویز شود زیرا ممکن است این شرایط تشدید شود (به بخش 4.8 مراجعه کنید).

اختلالات تنفسی و واکنشهای حساسیت بیش از حد

در صورت تجویز بروفن در بیمارانی که از آسم برونش ، رینیت مزمن یا بیماری های آلرژیک استفاده می کنند ، احتیاط لازم است ، زیرا گزارش شده است که NSAID باعث تسریع برونشاسپاسم ، کهیر یا آنژیوادم در این بیماران می شود.

نارسایی قلبی ، کلیوی و کبدی

تجویز NSAID ممکن است باعث کاهش وابسته به دوز در تشکیل پروستاگلاندین شود و نارسایی کلیه را رسوب دهد. مصرف همزمان انواع مسکن های مشابه ، این خطر را بیشتر افزایش می دهد. بیمارانی که بیشترین خطر این واکنش را دارند بیمارانی هستند که اختلال عملکرد کلیه ، نقص قلب ، اختلال عملکرد کبد ، کسانی که داروهای ادرار آور و افراد مسن مصرف می کنند هستند. برای این بیماران ، از کمترین دوز م ،ثر ، برای کمترین مدت ممکن استفاده کنید و عملکرد کلیه را بخصوص در بیماران تحت درمان طولانی مدت کنترل کنید (به بخش 4.3 نیز مراجعه کنید).

از آنجا که ادم همراه با تجویز ایبوپروفن گزارش شده است ، بروفن باید با مراقبت از بیماران با سابقه نارسایی قلبی یا فشار خون بالا تجویز شود.

اثرات قلب و عروق و عروق مغزی

برای بیماران با سابقه فشار خون بالا و / یا نارسایی احتقانی قلب خفیف تا متوسط نظارت و مشاوره مناسب لازم است زیرا گزارش شده احتباس مایعات و ادم همراه با درمان با NSAID.

مطالعات بالینی نشان می دهد که استفاده از ایبوپروفن ، به ویژه در دوز بالا (2400 میلی گرم در روز) ممکن است با کمی افزایش خطر وقایع ترومبوتیک شریانی مانند انفارکتوس میوکارد یا سکته مغزی همراه باشد. به طور کلی ، مطالعات اپیدمیولوژیک نشان نمی دهد که ایبوپروفن با دوز کم (به عنوان مثال 1200mg / در روز) با افزایش خطر وقایع ترومبوتیک شریانی مرتبط است.
بیماران مبتلا به فشار خون بالا کنترل نشده ، نارسایی احتقانی قلب (NYHA II-III) ، بیماری ایسکمیک قلبی تاسیس شده ، بیماری شریانی محیطی و / یا بیماری عروق مغزی فقط باید پس از بررسی دقیق با ایبوپروفن درمان شوند و از مصرف دوزهای بالا (2400 میلی گرم در روز) خودداری شود. قبل از شروع درمان طولانی مدت بیماران با عوامل خطر برای حوادث قلبی عروقی (به عنوان مثال فشار خون بالا ، چربی خون ، دیابت ، سیگار کشیدن) ، باید به دقت بررسی شود ، به خصوص اگر دوزهای بالای ایبوپروفن (2400 میلی گرم در روز) مورد نیاز باشد.

اثرات کلیوی

هنگام شروع درمان با ایبوپروفن در بیماران با کمبود آب بدن قابل توجه باید احتیاط شود. خطر نقص کلیه به ویژه در کودکان کم آب ، نوجوانان و سالخوردگان وجود دارد.

همانند سایر NSAID ها ، تجویز طولانی مدت ایبوپروفن منجر به نکروز پاپیلاری کلیه و سایر تغییرات پاتولوژیک کلیه شده است. سمیت کلیه در بیمارانی که پروستاگلاندین های کلیوی نقش جبرانی در حفظ پرفیوژن کلیه دارند نیز دیده شده است.

نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 0

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 127
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 554
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 223
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 1451
  • بازدید ماه : 3932
  • بازدید سال : 3932
  • بازدید کلی : 10892
  • <
    پیوندهای روزانه
    آرشیو
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی