loading...

آشنایی با مسائل مربوط به پزشکی

بازدید : 211
27 دی 1399 زمان : 22:34

آتروپین دارویی است که برای درمان انواع خاصی از مسمومیت های عامل عصبی و آفت کش ها و همچنین برخی از انواع ضربان قلب کند و کاهش تولید بزاق در طی جراحی استفاده می شود. این دارو معمولاً به صورت داخل وریدی یا از طریق تزریق به عضله تجویز می شود. قطره های چشمی نیز در دسترس است که برای درمان یووئیت و اوایل آمبلیوپی استفاده می شود. محلول وریدی معمولاً ظرف یک دقیقه شروع به کار می کند و نیم ساعت تا یک ساعت طول می کشد. برای درمان برخی مسمومیت ها ممکن است دوزهای زیادی مورد نیاز باشد.

عوارض جانبی شایع شامل خشکی دهان ، مردمک بزرگ ، احتباس ادرار ، یبوست و ضربان قلب سریع است. عموماً نباید در افراد مبتلا به گلوکوم بستن زاویه استفاده شود. در حالی که هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد استفاده از آن در دوران بارداری باعث نقایص مادرزادی می شود ، اما هنوز به خوبی مطالعه نشده است. در دوران شیردهی احتمالاً بی خطر است. این یک داروی ضد موسکارینی (نوعی آنتی کولینرژیک) است که با مهار سیستم عصبی پاراسمپاتیک کار می کند.

آتروپین به طور طبیعی در تعدادی از گیاهان از خانواده گل شب بو از جمله شب بو کشنده (بلادونا) ، علف های هرز جیمسون و ماندرا مشاهده می شود. این دارو برای اولین بار در سال 1833 جدا شد و در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد. به عنوان یک داروی عمومی در دسترس است.
مصارف پزشکی
چشم ها
از آتروپین موضعی به عنوان سیکلوپلژیک ، فلج موقتی رفلکس محل اسکان و به عنوان میدریاتیک ، جهت گشاد شدن مردمک استفاده می شود. آتروپین به آرامی تخریب می شود ، به طور معمول در طی 7 تا 14 روز از بین می رود ، بنابراین به طور کلی به عنوان یک میدریاتیک درمانی استفاده می شود ، در حالی که تروپیکامید (یک آنتاگونیست کولینرژیک با اثر کوتاه تر) یا فنیل افرین (یک آگونیست α-آدرنرژیک) به عنوان کمک به معاینه چشم پزشکی ترجیح داده می شود .

در آمبلیوپی انکساری و تطبیقی ، هنگامی که انسداد مناسب نیست ، گاهی اوقات آتروپین برای ایجاد تیرگی در چشم خوب تجویز می شود. شواهد نشان می دهد که مجازات آتروپین به همان اندازه انسداد در بهبود حدت بینایی مثر است.

در حالی که در چندین مطالعه مشخص شده است که قطره های چشمی آتروپین در کاهش سرعت نزدیک بینی در کودکان م effectiveثر است ، اما عوارض جانبی مانند تاری دید و حساسیت به نور رخ می دهد. همه دوزهای آتروپین به طور مشابه موثر به نظر می رسند ، در حالی که دوزهای بالاتر عوارض جانبی بیشتری دارند. بنابراین دوز پایین تر 0.01٪ به دلیل عوارض جانبی کمتر و وخیم تر شدن بازگشت هنگام متوقف شدن آتروپین ، معمولاً توصیه می شود.

قلب
از تزریق آتروپین در درمان برادی کاردی (ضربان قلب

آتروپین قبلاً در دستورالعمل های احیا international بین المللی برای استفاده در ایست قلبی همراه با آسیستول و PEA گنجانده شده بود ، اما به دلیل کمبود شواهد در مورد اثربخشی آن ، در سال 2010 از این دستورالعمل ها حذف شد. برای برادی کاردی علامت دار ، دوز معمول 0.5 تا 1 میلی گرم فشار IV است ، ممکن است هر 3 تا 5 دقیقه تا حداکثر دوز 3 میلی گرم (حداکثر 04/0 میلی گرم در کیلوگرم) تکرار شود.

آتروپین همچنین در درمان بلوک قلب درجه دو Mobitz نوع 1 (بلوک Wenckebach) ، و همچنین بلوک قلب درجه 3 با ریتم فرار از گره پرکین یا AV- گره ای مفید است. معمولاً در بلوک قلب درجه دو Mobitz نوع 2 ، و در بلوک قلب درجه 3 با ریتم فرار پایین Purkinje یا بطنی م notثر نیست.

آتروپین همچنین در تلاش برای جلوگیری از ضربان قلب پایین در حین لوله گذاری کودکان استفاده شده است. با این حال ، شواهد این استفاده را تأیید نمی کند.

ترشحات
اقدامات آتروپین در سیستم عصبی پاراسمپاتیک باعث مهار غدد بزاقی و مخاطی می شود. این دارو همچنین ممکن است تعریق را از طریق سیستم عصبی سمپاتیک مهار کند. این می تواند در درمان هایپرهیدروز مفید باشد ، و می تواند از جغجغه مرگ بیماران در حال مرگ جلوگیری کند. حتی اگر آتروپین به طور رسمی برای هیچ یک از این اهداف توسط FDA مشخص نشده باشد ، توسط پزشکان برای این اهداف استفاده شده است.
مسمومیت ها
آتروپین پادزهر واقعی برای مسمومیت با ارگانوفسفات نیست. با این حال ، با جلوگیری از اثر استیل کولین در گیرنده های موسکارینی ، آتروپین همچنین به عنوان یک درمان برای مسمومیت توسط حشره کش های ارگانوفسفات و عوامل عصبی مانند تابون (GA) ، سارین (GB) ، سومان (GD) و VX عمل می کند. سربازانی که احتمال حمله به آنها با سلاح های شیمیایی وجود دارد ، اغلب تزریق خودکار با آتروپین و یک اکسیم را برای تزریق سریع به عضلات ران حمل می کنند. در یک مورد مسمومیت با گاز عصبی ، حداکثر آتروپین سازی مطلوب است. از آتروپین غالباً همراه با کلرید اکسیم پرالیدوکسیم استفاده می شود.

برخی از عوامل عصبی با فسفوریلاسیون به استیل کولین استراز حمله کرده و آن را از بین می برند ، بنابراین عملکرد استیل کولین بیش از حد و طولانی می شود. پرالیدوکسیم (2-PAM) می تواند در برابر مسمومیت با ارگانوفسفره موثر باشد زیرا می تواند این فسفوریلاسیون را دوباره تجزیه کند. با مسدود کردن گیرنده های استیل کولین موسکارینی ، که در غیر این صورت بیش از حد تحریک می شوند ، با تجمع بیش از حد استیل کولین ، می توان از آتروپین برای کاهش اثر مسمومیت استفاده کرد.

آتروپین دارویی است که برای درمان انواع خاصی از مسمومیت های عامل عصبی و آفت کش ها و همچنین برخی از انواع ضربان قلب کند و کاهش تولید بزاق در طی جراحی استفاده می شود. این دارو معمولاً به صورت داخل وریدی یا از طریق تزریق به عضله تجویز می شود. قطره های چشمی نیز در دسترس است که برای درمان یووئیت و اوایل آمبلیوپی استفاده می شود. محلول وریدی معمولاً ظرف یک دقیقه شروع به کار می کند و نیم ساعت تا یک ساعت طول می کشد. برای درمان برخی مسمومیت ها ممکن است دوزهای زیادی مورد نیاز باشد.

عوارض جانبی شایع شامل خشکی دهان ، مردمک بزرگ ، احتباس ادرار ، یبوست و ضربان قلب سریع است. عموماً نباید در افراد مبتلا به گلوکوم بستن زاویه استفاده شود. در حالی که هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد استفاده از آن در دوران بارداری باعث نقایص مادرزادی می شود ، اما هنوز به خوبی مطالعه نشده است. در دوران شیردهی احتمالاً بی خطر است. این یک داروی ضد موسکارینی (نوعی آنتی کولینرژیک) است که با مهار سیستم عصبی پاراسمپاتیک کار می کند.

آتروپین به طور طبیعی در تعدادی از گیاهان از خانواده گل شب بو از جمله شب بو کشنده (بلادونا) ، علف های هرز جیمسون و ماندرا مشاهده می شود. این دارو برای اولین بار در سال 1833 جدا شد و در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد. به عنوان یک داروی عمومی در دسترس است.
مصارف پزشکی
چشم ها
از آتروپین موضعی به عنوان سیکلوپلژیک ، فلج موقتی رفلکس محل اسکان و به عنوان میدریاتیک ، جهت گشاد شدن مردمک استفاده می شود. آتروپین به آرامی تخریب می شود ، به طور معمول در طی 7 تا 14 روز از بین می رود ، بنابراین به طور کلی به عنوان یک میدریاتیک درمانی استفاده می شود ، در حالی که تروپیکامید (یک آنتاگونیست کولینرژیک با اثر کوتاه تر) یا فنیل افرین (یک آگونیست α-آدرنرژیک) به عنوان کمک به معاینه چشم پزشکی ترجیح داده می شود .

در آمبلیوپی انکساری و تطبیقی ، هنگامی که انسداد مناسب نیست ، گاهی اوقات آتروپین برای ایجاد تیرگی در چشم خوب تجویز می شود. شواهد نشان می دهد که مجازات آتروپین به همان اندازه انسداد در بهبود حدت بینایی مثر است.

در حالی که در چندین مطالعه مشخص شده است که قطره های چشمی آتروپین در کاهش سرعت نزدیک بینی در کودکان م effectiveثر است ، اما عوارض جانبی مانند تاری دید و حساسیت به نور رخ می دهد. همه دوزهای آتروپین به طور مشابه موثر به نظر می رسند ، در حالی که دوزهای بالاتر عوارض جانبی بیشتری دارند. بنابراین دوز پایین تر 0.01٪ به دلیل عوارض جانبی کمتر و وخیم تر شدن بازگشت هنگام متوقف شدن آتروپین ، معمولاً توصیه می شود.

قلب
از تزریق آتروپین در درمان برادی کاردی (ضربان قلب

آتروپین قبلاً در دستورالعمل های احیا international بین المللی برای استفاده در ایست قلبی همراه با آسیستول و PEA گنجانده شده بود ، اما به دلیل کمبود شواهد در مورد اثربخشی آن ، در سال 2010 از این دستورالعمل ها حذف شد. برای برادی کاردی علامت دار ، دوز معمول 0.5 تا 1 میلی گرم فشار IV است ، ممکن است هر 3 تا 5 دقیقه تا حداکثر دوز 3 میلی گرم (حداکثر 04/0 میلی گرم در کیلوگرم) تکرار شود.

آتروپین همچنین در درمان بلوک قلب درجه دو Mobitz نوع 1 (بلوک Wenckebach) ، و همچنین بلوک قلب درجه 3 با ریتم فرار از گره پرکین یا AV- گره ای مفید است. معمولاً در بلوک قلب درجه دو Mobitz نوع 2 ، و در بلوک قلب درجه 3 با ریتم فرار پایین Purkinje یا بطنی م notثر نیست.

آتروپین همچنین در تلاش برای جلوگیری از ضربان قلب پایین در حین لوله گذاری کودکان استفاده شده است. با این حال ، شواهد این استفاده را تأیید نمی کند.

ترشحات
اقدامات آتروپین در سیستم عصبی پاراسمپاتیک باعث مهار غدد بزاقی و مخاطی می شود. این دارو همچنین ممکن است تعریق را از طریق سیستم عصبی سمپاتیک مهار کند. این می تواند در درمان هایپرهیدروز مفید باشد ، و می تواند از جغجغه مرگ بیماران در حال مرگ جلوگیری کند. حتی اگر آتروپین به طور رسمی برای هیچ یک از این اهداف توسط FDA مشخص نشده باشد ، توسط پزشکان برای این اهداف استفاده شده است.
مسمومیت ها
آتروپین پادزهر واقعی برای مسمومیت با ارگانوفسفات نیست. با این حال ، با جلوگیری از اثر استیل کولین در گیرنده های موسکارینی ، آتروپین همچنین به عنوان یک درمان برای مسمومیت توسط حشره کش های ارگانوفسفات و عوامل عصبی مانند تابون (GA) ، سارین (GB) ، سومان (GD) و VX عمل می کند. سربازانی که احتمال حمله به آنها با سلاح های شیمیایی وجود دارد ، اغلب تزریق خودکار با آتروپین و یک اکسیم را برای تزریق سریع به عضلات ران حمل می کنند. در یک مورد مسمومیت با گاز عصبی ، حداکثر آتروپین سازی مطلوب است. از آتروپین غالباً همراه با کلرید اکسیم پرالیدوکسیم استفاده می شود.

برخی از عوامل عصبی با فسفوریلاسیون به استیل کولین استراز حمله کرده و آن را از بین می برند ، بنابراین عملکرد استیل کولین بیش از حد و طولانی می شود. پرالیدوکسیم (2-PAM) می تواند در برابر مسمومیت با ارگانوفسفره موثر باشد زیرا می تواند این فسفوریلاسیون را دوباره تجزیه کند. با مسدود کردن گیرنده های استیل کولین موسکارینی ، که در غیر این صورت بیش از حد تحریک می شوند ، با تجمع بیش از حد استیل کولین ، می توان از آتروپین برای کاهش اثر مسمومیت استفاده کرد.

نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 0

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 146
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 172
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 56
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 661
  • بازدید ماه : 661
  • بازدید سال : 18237
  • بازدید کلی : 25197
  • <
    پیوندهای روزانه
    آرشیو
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی