loading...

آشنایی با مسائل مربوط به پزشکی

بازدید : 144
5 بهمن 1399 زمان : 22:37

اگر هنگام مصرف آتنولول ، میزان فشار خون را خیلی زیاد یا خیلی کم دارید ، به پزشک خود اطلاع دهید.

دوباره پر کردن
نسخه ای برای این دارو قابل شارژ است. برای پر کردن مجدد این دارو نیازی به نسخه جدید ندارید. پزشک تعداد پر کردن مجدد مواد مخدر را روی نسخه شما می نویسد.

مسافرت رفتن
هنگام مسافرت با داروهای خود:

همیشه داروهای خود را همراه داشته باشید. هنگام پرواز ، هرگز آن را درون کیسه چمدان قرار ندهید. آن را در کیف دستی خود نگه دارید.
نگران ماشین های اشعه ایکس در فرودگاه نباشید. آنها نمی توانند به داروی شما آسیب برسانند.
ممکن است لازم باشد برای داروهای خود برچسب داروخانه را به کارمندان فرودگاه نشان دهید. همیشه ظرف اصلی با برچسب نسخه را به همراه داشته باشید.
این دارو را در قسمت دستکش اتومبیل خود قرار ندهید و آن را در اتومبیل رها نکنید. اطمینان حاصل کنید که هوا بسیار گرم یا خیلی سرد از انجام این کار خودداری کنید.
آیا گزینه های دیگری وجود دارد؟
داروهای دیگری نیز برای درمان بیماری شما موجود است. بعضی از آنها ممکن است بیش از سایرین برای شما مناسب باشند. با پزشک خود در مورد گزینه های احتمالی صحبت کنید.

سلب مسئولیت: Healthline تمام تلاش خود را کرده است تا اطمینان حاصل کند که تمام اطلاعات در واقع صحیح ، جامع و به روز هستند. با این حال ، این مقاله نباید به عنوان جایگزینی برای دانش و تخصص یک متخصص بهداشت مجاز باشد. همیشه باید قبل از مصرف هر دارویی با پزشک یا سایر متخصصان بهداشت و درمان مشورت کنید. اطلاعات دارویی موجود در اینجا در معرض تغییر است و در نظر گرفته نشده است که همه موارد استفاده ، دستورالعمل ها ، اقدامات احتیاطی ، هشدارها ، تداخلات دارویی ، واکنش های آلرژیک یا عوارض جانبی را پوشش دهد. عدم وجود هشدارها یا سایر اطلاعات برای داروی مشخص ، بی خطر ، موثر یا مناسب بودن دارو یا ترکیب دارو برای همه بیماران یا همه موارد خاص نیست.

بازدید : 144
4 بهمن 1399 زمان : 22:35

فرم: قرص خوراکی
نقاط قوت: 25 میلی گرم ، 50 میلی گرم ، 100 میلی گرم
مارک: تنورمین

فرم: قرص خوراکی
نقاط قوت 0: 25 میلی گرم ، 50 میلی گرم ، 100 میلی گرم
مقدار مصرف فشار خون بالا
دوز بزرگسالان (سنین 18-64 سال)

آتنولول اغلب با 50 میلی گرم یک بار در روز شروع می شود. در صورت نیاز به تدریج تنظیم می شود.

مقدار مصرف کودک (سنین 0 تا 17 سال)

این دارو در کودکان مورد مطالعه قرار نگرفته است. در کودکان زیر 18 سال نباید استفاده شود.

دوز بزرگسالان (سنین 65 سال به بالا)
هیچ توصیه خاصی برای دوزهای مربوط به سالمندان وجود ندارد. افراد مسن ممکن است داروها را با سرعت کمتری پردازش کنند. یک دوز معمول بزرگسالان ممکن است باعث شود سطح دارو در بدن شما از حد طبیعی بالاتر باشد. اگر سالمند هستید ، ممکن است به دوز کمتری نیاز داشته باشید یا به یک برنامه دوز متفاوت نیاز داشته باشید.

دوز آنژین (درد قفسه سینه)
دوز بزرگسالان (سنین 18-64 سال)

آتنولول اغلب با 50 میلی گرم یک بار در روز شروع می شود. در صورت نیاز به تدریج تنظیم می شود.

مقدار مصرف کودک (سنین 0 تا 17 سال)

این دارو در کودکان مورد مطالعه قرار نگرفته است. در کودکان زیر 18 سال نباید استفاده شود.

دوز بزرگسالان (سنین 65 سال به بالا)
هیچ توصیه خاصی برای دوزهای مربوط به سالمندان وجود ندارد. افراد مسن ممکن است داروها را با سرعت کمتری پردازش کنند. یک دوز معمول بزرگسالان ممکن است باعث شود سطح دارو در بدن شما از حد طبیعی بالاتر باشد. اگر سالمند هستید ، ممکن است به دوز کمتری نیاز داشته باشید یا به یک برنامه دوز متفاوت نیاز داشته باشید.

مقدار مصرف بعد از حمله قلبی
دوز بزرگسالان (سنین 18-64 سال)

هنگامی که این دارو پس از حمله قلبی استفاده می شود ، دوز مصرفی بسیار فردی است. این امر به علت و اثرات حمله قلبی بستگی دارد. پزشک شما فشار خون و نحوه پاسخگویی قلب شما را کنترل کرده و ممکن است مقدار مصرف شما را تنظیم کند. این دارو اغلب در بیمارستان شروع می شود.

دوز آتنولول با 100 میلی گرم در روز ، یک بار در روز یا در دو دوز منقسم تجویز می شود. در صورت نیاز مقدار مصرف به تدریج تنظیم می شود.

مقدار مصرف کودک (سنین 0 تا 17 سال)
این دارو در کودکان مورد مطالعه قرار نگرفته است. در کودکان زیر 18 سال نباید استفاده شود.

دوز بزرگسالان (سنین 65 سال به بالا)

هیچ توصیه خاصی برای دوزهای مربوط به سالمندان وجود ندارد. افراد مسن ممکن است داروها را با سرعت کمتری پردازش کنند. یک دوز معمول بزرگسالان ممکن است باعث شود سطح دارو در بدن شما از حد طبیعی بالاتر باشد. اگر سالمند هستید ، ممکن است به دوز کمتری نیاز داشته باشید یا به یک برنامه دوز متفاوت نیاز داشته باشید.

ملاحظات ویژه دوز مصرفی
برای افراد مسن: سالمندان ممکن است در ابتدا به دوز کمتری از آتنولول نیاز داشته باشند زیرا می توانند نسبت به عملکرد داروها در بدن حساسیت بیشتری نشان دهند. همچنین ، با افزایش سن ، مردم گاهی اوقات برای پاک کردن داروها از بدن مشکل تر می شوند. بعد از دوز اولیه کم ، دوز آنها ممکن است به تدریج افزایش یابد.

برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی: بیماری کلیه می تواند پاکسازی این دارو از بدن را برای شما دشوارتر کند. داشتن بیماری کلیوی ممکن است روی دوز مصرفی شما تأثیر بگذارد. با پزشک خود در مورد بهترین دوز مصرفی صحبت کنید.
سلب مسئولیت: هدف ما ارائه مناسب ترین و اطلاعات فعلی به شما است. با این حال ، از آنجا که داروها به طور متفاوتی روی هر فرد تأثیر می گذارند ، نمی توانیم تضمین کنیم که این لیست شامل همه دوزهای ممکن است. این اطلاعات جایگزین توصیه های پزشکی نیست. همیشه با پزشک یا داروساز در مورد دوزهای مناسب شما صحبت کنید.

طبق دستور بگیرید
قرص خوراکی آتنولول برای درمان طولانی مدت استفاده می شود. اگر طبق دستورالعمل استفاده نکنید ، خطرات جدی به همراه دارد.

اگر آن را مصرف نمی کنید: اگر فشار خون بالا یا درد قفسه سینه دارید و آتنولول خود را مصرف نمی کنید ، خطر ابتلا به این بیماری وجود دارد: افزایش فشار خون ، آسیب رساندن به رگ های خونی یا اعضای اصلی بدن مانند ریه ها ، قلب یا کبد ، و خطر ابتلا به حمله قلبی را افزایش می دهد.

اگر مصرف آن را به طور ناگهانی قطع کنید: اگر به دلیل فشار خون بالا ، درد قفسه سینه یا بعد از حمله قلبی ناگهان مصرف آتنولول را متوقف کنید ، خطر حمله قلبی را افزایش می دهید.

اگر آن را طبق برنامه مصرف نکنید: مصرف نکردن آتنولول هر روز ، پرش از روز یا دوزهای مختلف در روزهای مختلف نیز خطراتی دارد. فشار خون شما ممکن است بیش از حد متغیر باشد. این ممکن است خطر ابتلا به حمله قلبی را افزایش دهد.
اگر یک دوز را فراموش کردید: اگر دوز را فراموش کردید ، فقط طبق برنامه دوز بعدی را مصرف کنید. دوز خود را دو برابر نکنید.

نحوه تشخیص اثر دارو: اگر فشار خون را پایین بیاورد ، می توانید بگویید که آتنولول م workingثر است. اگر آن را برای آنژین مصرف می کنید ، اگر درد سینه شما را کاهش دهد ، می توانید بگویید که م workingثر است.


ملاحظات مهم برای مصرف آتنولول
اگر پزشک برای شما آتنولول تجویز می کند این ملاحظات را به خاطر بسپارید.

عمومی
می توانید قرص را برش دهید یا خرد کنید.

ذخیره سازی
این دارو را در دمای اتاق بین 68 درجه فارنهایت تا 77 درجه فارنهایت (20 درجه سانتیگراد تا 25 درجه سانتیگراد) نگهداری کنید.
دارو را کاملاً بسته و در ظرفی مقاوم در برابر نور نگه دارید. آن را به دور از رطوبت ذخیره کنید.
این دارو را در مناطق مرطوب یا مرطوب مانند حمام نگهداری نکنید.
نظارت بر خود
از آنجا که آتنولول می تواند فشار خون را کاهش دهد ، ممکن است پزشک از شما بخواهد که فشار خون خود را در حین مصرف به طور دوره ای بررسی کنید.

بازدید : 145
3 بهمن 1399 زمان : 22:32

نمونه هایی از داروهایی که می توانند باعث تداخل با آتنولول شوند ، در زیر ذکر شده است.

داروهای بهداشت روان
مهار کننده های رزرپین و مونامین اکسیداز (MAOI) ممکن است اثرات آتنولول را افزایش دهند یا به آن اضافه کنند. همچنین ممکن است سبکی سر را افزایش داده یا ضربان قلب شما را بیشتر کند کنند.

MAOI پس از مصرف می تواند تا 14 روز با آتنولول ارتباط برقرار کند. نمونه هایی از MAOI عبارتند از:

ایزوکاربوکسازید
فنل زین
سلژلین
ترانیل سیپرومین
داروهای ریتم قلب
مصرف برخی داروهای قلبی با آتنولول می تواند ضربان قلب شما را بیش از حد کند کند. نمونه هایی از این داروها عبارتند از:
دیجیتال
آمیودارون
دیسوپیرامید
مسدود کننده های کانال کلسیم
مانند آتنولول ، این داروها برای درمان فشار خون بالا و چندین مورد دیگر از مشکلات قلبی استفاده می شوند. اگر با آتنولول ترکیب شود ، ممکن است انقباضات قلب شما را کاهش داده و سرعت آن را بیشتر کند کند. پزشکان بعضی اوقات تحت نظارت دقیق از این ترکیب استفاده می کنند. نمونه هایی از این داروها عبارتند از:

آملودیپین
دیلتیازم
فلودیپین
ایزرادیپین
نیکاردیپین
نیفدیپین
نمودیپین
نیسولدیپین
وراپامیل
مسدود کننده های آلفا
مسدود کننده های آلفا فشار خون را کاهش می دهند. وقتی با آتنولول ترکیب شوند ممکن است فشار خون را بیش از حد کاهش دهند. نمونه هایی از این داروها عبارتند از:

گوانتیدین
آلفا-متیل دوپا
پرازوسین
کلونیدین
اگر کلونیدین با آتنولول ترکیب شود باید با دقت کنترل شود. قطع ناگهانی دارو ضمن مصرف آتنولول می تواند باعث جهش شدید فشار خون شود.
داروی درد
مصرف ایندومتاسین با آتنولول می تواند اثرات کاهش فشار خون آتنولول را کاهش دهد.

سلب مسئولیت: هدف ما ارائه مناسب ترین و اطلاعات فعلی به شما است. با این حال ، از آنجا که داروها در هر فرد متفاوت عمل می کنند ، نمی توانیم تضمین کنیم که این اطلاعات شامل همه فعل و انفعالات ممکن است. این اطلاعات جایگزین توصیه های پزشکی نیست. همیشه در مورد تداخلات احتمالی با تمام داروهای تجویز شده ، ویتامین ها ، گیاهان و مکمل ها و داروهای بدون نسخه که مصرف می کنید با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید.

هشدارهای آتنولول
این دارو با چندین هشدار همراه است.

هشدار آلرژی
آتنولول می تواند یک واکنش حساسیتی شدید ایجاد کند. علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

بثورات بزرگ و قرمز
تب
تورم دست ، پا و مچ پا
تورم گلو یا زبان
مشکل تنفس
در صورت بروز این علائم ، با 911 تماس بگیرید یا به نزدیکترین اورژانس مراجعه کنید.

اگر تا به حال به آن واکنش آلرژیک نشان داده اید ، این دارو را دیگر مصرف نکنید. مصرف مجدد آن می تواند کشنده باشد (باعث مرگ).

هشدارها برای افرادی که دارای شرایط سلامتی خاصی هستند
برای افراد مبتلا به آسم / بیماری انسداد ریوی مزمن (COPD): به طور کلی ، افراد مبتلا به آسم یا COPD نباید آتنولول مصرف کنند. ممکن است پزشک هنوز آن را تجویز کند ، اما فقط در دوزهای کم با نظارت دقیق. آتنولول برای جلوگیری از گیرنده های بتا در سلول های قلب کار می کند. اما در دوزهای بالاتر ، آتنولول می تواند انواع مختلف گیرنده های بتا را در مجاری تنفسی مسدود کند. مسدود کردن این گیرنده ها می تواند منجر به باریک شدن مجاری تنفسی شود و آسم یا COPD را بدتر کند.
برای افراد دیابتی: آتنولول ممکن است علائم مهم کاهش قند خون ، از جمله لرزش و افزایش ضربان قلب را پنهان کند. بدون وجود این سیگنال ها ، تشخیص سطح پایین قند خون به طور خطرناک دشوارتر می شود.

برای افرادی که گردش خون ضعیفی دارند: اگر گردش خون در پا و دست کم باشد ، ممکن است علائم بدتری هنگام مصرف آتنولول داشته باشید. آتنولول فشار خون را کاهش می دهد ، بنابراین ممکن است خون کافی به دست و پایتان نرسد.

اخطارها برای گروه های دیگر
برای زنان باردار: آتنولول یک داروی بارداری دسته D است. این به معنای دو چیز است:

مطالعات نشان می دهد که خطر مصرف عوارض جانبی برای مادر در هنگام مصرف دارو وجود دارد.
مزایای مصرف آتنولول در دوران بارداری ممکن است در موارد خاص بیشتر از خطرات احتمالی باشد.
استفاده از آتنولول در سه ماهه دوم بارداری با تولد نوزادانی که کوچکتر از حد طبیعی هستند ارتباط داشته است. همچنین ، نوزادان تازه متولد شده مادرانی که هنگام تولد آتنولول مصرف کرده اند ، ممکن است در معرض خطر افت قند خون (پایین تر از سطح طبیعی قند خون) و برادی کاردی (کندتر از ضربان قلب طبیعی) باشند.
اگر آتنولول مصرف می کنید و قصد بچه دار شدن دارید یا اگر باردار هستید ، بلافاصله با پزشک خود صحبت کنید. آتنولول تنها دارویی نیست که فشار خون بالا را درمان می کند. سایر داروها در دوران بارداری و شیردهی عوارض جانبی کمتری دارند. پزشک می تواند به شما بگوید که داروی دیگری یا تنظیم دوز گزینه ای برای شماست.

اگر هنگام مصرف این دارو باردار شدید ، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

برای زنانی که شیرده هستند: آتنولول در شیر مادر جذب می شود و می تواند به کودکی که از شیر مادر تغذیه می کند منتقل شود. نوزادانی که از مادرانی که آتنولول مصرف می کنند ، شیر می دهند نیز در معرض خطر افت قند خون و برادی کاردی قرار دارند.

نحوه مصرف آتنولول
همه دوزهای ممکن و اشکال دارویی ممکن است در اینجا وجود نداشته باشد. مقدار مصرف ، فرم دارو و تعداد دفعات مصرف دارو به موارد زیر بستگی دارد:

سن شما
شرایط تحت درمان
وضعیت شما چقدر سنگین است
سایر شرایط پزشکی شما
چگونه به اولین دوز واکنش نشان می دهید
فرم دارو و نقاط قوت
عمومی: آتنولول

بازدید : 95
2 بهمن 1399 زمان : 22:27

نکات برجسته برای آتنولول

قرص خوراکی آتنولول به عنوان دارویی با نام تجاری و یک داروی عمومی در دسترس است. نام تجاری: Tenormin.
آتنولول فقط به صورت قرصی است که از راه دهان مصرف می کنید.
آتنولول برای درمان فشار خون بالا و درد قفسه سینه استفاده می شود. همچنین می تواند به جلوگیری از حمله قلبی یا آسیب قلبی پس از حمله قلبی کمک کند.
هشدارهای مهم
هشدار FDA: این دارو را به طور ناگهانی قطع نکنید
این دارو دارای هشدارهای جعبه سیاه است. این جدی ترین هشدارها از سوی سازمان غذا و دارو (FDA) است. هشدارهای جعبه سیاه در مورد اثرات دارویی که ممکن است خطرناک باشد ، پزشکان و بیماران را آگاه می کند.
مصرف آتنولول را ناگهان قطع نکنید. اگر این کار را انجام دهید ، ممکن است درد قفسه سینه بدتر ، جهش فشار خون یا حتی حمله قلبی را تجربه کنید. قطع آتنولول توصیه نمی شود. در صورت قطع مصرف دارو ، ابتدا با پزشک خود صحبت کنید. دوز شما باید تحت نظر پزشک به تدریج کاهش یابد.
هشدارهای دیگر
هشدار آسم / بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD): در دوزهای بالاتر ، آتنولول می تواند آسم یا COPD را بدتر کند. این کار را با مسدود کردن انواع مختلف گیرنده های بتا در مجاری تنفسی انجام می دهد. مسدود کردن این گیرنده ها می تواند منجر به باریک شدن مجاری تنفسی شود ، که می تواند این شرایط را بدتر کند.
هشدار دیابت: آتنولول ممکن است علائم مهم کاهش قند خون ، از جمله لرزش و افزایش ضربان قلب را پنهان کند. بدون وجود این سیگنال ها ، تشخیص سطح پایین قند خون به طور خطرناک دشوارتر می شود.
هشدار گردش خون ضعیف: اگر گردش خون ضعیفی در پا و دست خود دارید ، ممکن است علائم بدتری هنگام مصرف آتنولول داشته باشید. آتنولول فشار خون را کاهش می دهد ، بنابراین ممکن است خون کافی به دست و پایتان نرسد.
آتنولول چیست؟
آتنولول یک داروی تجویز شده است. این به صورت قرصی است که از طریق دهان مصرف می کنید.
آتنولول به عنوان داروی Tenormin با نام تجاری در دسترس است. همچنین به عنوان یک داروی عمومی در دسترس است. داروهای عمومی معمولاً هزینه کمتری نسبت به نسخه با نام تجاری دارند. در بعضی موارد ، ممکن است به عنوان داروی نام تجاری از هر نظر قدرت و شکل در دسترس نباشند.

چرا استفاده می شود
آتنولول به موارد زیر استفاده می شود:

کاهش فشار خون بالا (فشار خون بالا)
کاهش آنژین (درد قفسه سینه)
بعد از حمله قلبی ، میزان کار عضله قلب خود را برای فشار دادن خون به بدن کاهش دهید
چگونه کار می کند
آتنولول متعلق به دسته ای از داروها به نام مسدود كننده های بتا است. یک کلاس داروها گروهی از داروها هستند که به روشی مشابه عمل می کنند. این داروها اغلب برای درمان بیماری های مشابه استفاده می شوند.
گیرنده های بتا در سلول های قلب یافت می شوند. وقتی آدرنالین یک گیرنده بتا را فعال می کند ، فشار خون و ضربان قلب بالا می رود. بتا بلاکرها از تأثیر آدرنالین بر گیرنده های بتا در رگ های خونی و قلب شما جلوگیری می کنند. این باعث شل شدن رگ های خونی می شود. با آرامش بخشیدن به عروق ، بتا بلاکرها به کاهش فشار خون و کاهش درد قفسه سینه کمک می کنند. آنها همچنین به کاهش تقاضای قلب برای اکسیژن کمک می کنند.

مسدود کننده های بتا فشار خون و درد قفسه سینه را به طور دائمی تغییر نمی دهند. در عوض ، آنها به مدیریت علائم کمک می کنند.
عوارض جانبی آتنولول
آتنولول ممکن است باعث خواب آلودگی شود. همچنین می تواند عوارض جانبی دیگری ایجاد کند.

عوارض جانبی شایع تر
عوارض جانبی شایع آتنولول می تواند شامل موارد زیر باشد:

دست و پا سرد
یبوست
اسهال
سرگیجه
سردرد
کاهش میل جنسی یا ناتوانی جنسی
تنگی نفس
خستگی غیر قابل توضیح
درد پا
فشار خون پایین تر از حد معمول است
اگر این اثرات خفیف باشد ، ممکن است طی چند روز یا چند هفته از بین بروند. اگر شدت آنها بیشتر است یا از بین نمی روند ، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

عوارض جانبی جدی
در صورت بروز عوارض جانبی جدی ، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید. اگر علائم شما تهدید کننده زندگی است یا اگر فکر می کنید فوریت پزشکی دارید با 911 تماس بگیرید. عوارض جانبی جدی و علائم آنها می تواند شامل موارد زیر باشد:

واکنش آلرژیک. علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:
بثورات بزرگ و قرمز
تب
تورم دست ، پا و مچ پا
تورم گلو یا زبان
مشکل تنفس
افسردگی. علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:
احساس غم یا ناامیدی
اضطراب
خستگی
مشکل در تمرکز
افزایش غیرمعمول وزن. علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:
تورم پا ، مچ پا ، یا بازوها
سلب مسئولیت: هدف ما ارائه مناسب ترین و اطلاعات فعلی به شما است. با این حال ، از آنجا که داروها به طور متفاوتی روی هر فرد تأثیر می گذارند ، نمی توانیم تضمین کنیم که این اطلاعات شامل همه عوارض جانبی احتمالی باشد. این اطلاعات جایگزین توصیه های پزشکی نیست. همیشه عوارض جانبی احتمالی را با ارائه دهنده خدمات بهداشتی که سابقه پزشکی شما را می داند در میان بگذارید. آتنولول ممکن است با سایر داروها تداخل داشته باشد
قرص خوراکی آتنولول می تواند با سایر داروها ، ویتامین ها یا گیاهانی که می خواهید تداخل کند. تداخل زمانی است که ماده ای نحوه کار دارو را تغییر می دهد. این می تواند مضر باشد و یا از عملکرد خوب دارو جلوگیری کند.
برای جلوگیری از تداخل ، پزشک باید تمام داروهای شما را با دقت مدیریت کند. حتماً در مورد تمام داروها ، ویتامین ها یا گیاهانی که مصرف می کنید به پزشک خود بگویید. برای اطلاع از چگونگی تداخل این دارو با چیز دیگری که مصرف می کنید ، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

بازدید : 67
1 بهمن 1399 زمان : 22:23

چه کسی در معرض خطر ابتلا به عوارض استاتین است؟
هرکسی که استاتین مصرف می کند عوارض جانبی نخواهد داشت ، اما ممکن است برخی از افراد بیشتر از سایرین در معرض خطر باشند. عوامل خطر عبارتند از:

مصرف چندین دارو برای کاهش کلسترول
زن بودن
داشتن قاب بدنی کوچکتر
80 سال یا بیشتر بودن
بیماری کلیه یا کبد
نوشیدن بیش از حد الکل
داشتن برخی شرایط خاص مانند کم کاری تیروئید یا اختلالات عصبی عضلانی از جمله اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS)
داروها و غذاهایی که با استاتین ها تداخل می کنند
آب گریپ فروت حاوی ماده شیمیایی است که می تواند با آنزیم های تجزیه کننده (متابولیزه) استاتین ها در سیستم گوارش شما تداخل ایجاد کند. گرچه نیازی به حذف کامل گریپ فروت از رژیم خود نخواهید بود ، اما از پزشک خود در مورد مقدار گریپ فروت می توانید س askال کنید.

برخی از داروهایی که ممکن است با استاتین ها تداخل داشته باشند و خطر عوارض جانبی شما را افزایش دهند عبارتند از:

آمیودارون (Cordarone ، Pacerone) ، دارویی برای ریتم نامنظم قلب
گمفیبروزیل (لوپید) ، نوع دیگری از داروهای کلسترول
درمان های HIV که مهارکننده های پروتئاز مانند ساکویناویر (اینویراز) و ریتوناویر (نورویر) نامیده می شوند.
برخی از داروهای آنتی بیوتیکی و ضد قارچی مانند کلاریترومایسین و ایتراکونازول (Onmel ، Sporanox)
برخی از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی ، مانند سیکلوسپورین (Gengraf ، Neoral ، Sandimmune)
داروهای زیادی وجود دارد که ممکن است با استاتین ها تداخل داشته باشد ، بنابراین مطمئن باشید که پزشک از تمام داروهای مصرفی هنگام تجویز استاتین مطلع است.

چگونه عوارض جانبی استاتین را تسکین دهیم
برای تسکین عوارض جانبی که احتمالاً ناشی از استاتین است ، پزشک ممکن است چندین گزینه را پیشنهاد کند. قبل از امتحان کردن این مراحل ، با پزشک خود در میان بگذارید:

یک استراحت کوتاه از استاتین درمانی انجام دهید. گاهی اوقات دشوار است تشخیص دهید که آیا درد عضله یا سایر مشکلات شما از عوارض استاتین است یا فقط بخشی از روند پیری است. استراحت می تواند به شما کمک کند تا مشخص کنید که آیا درد شما به جای چیز دیگری به دلیل استاتین است.
به داروی استاتین دیگر بروید. ممکن است ، گرچه بعید است ، یک استاتین خاص ممکن است برای شما عوارض جانبی ایجاد کند در حالی که استاتین دیگر این کار را نخواهد کرد. تصور می شود که سیمواستاتین (Zocor) هنگام مصرف در دوزهای بالا ، ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی باعث درد عضلانی شود.
دوز مصرفی خود را تغییر دهید. کاهش دوز ممکن است برخی از عوارض جانبی شما را کاهش دهد ، اما همچنین ممکن است برخی از مزایای کاهش کلسترول در داروهای شما را کاهش دهد. گزینه دیگر این است که دارو را یک روز در میان مصرف کنید ، به خصوص اگر استاتینی مصرف کنید که برای چند روز در خون باقی بماند. با پزشک خود صحبت کنید تا مشخص شود آیا این کار برای شما مناسب است یا خیر.
هنگام ورزش راحت باشید. ورزش شدید غیر عادی ممکن است خطر آسیب عضلانی را افزایش دهد. بهتر است تغییرات روتین در ورزش خود را به تدریج انجام دهید. ورزش باعث ایجاد درد عضلانی نیز می شود ، بنابراین گاهی اوقات دشوار است که بفهمیم این درد از استاتین ناشی می شود یا از ورزش شخصی که تازه یک برنامه ورزشی را شروع کرده است.
سایر داروهای کاهش دهنده کلسترول را در نظر بگیرید. اگرچه استاتین ها موثرترین داروهای خوراکی برای کاهش کلسترول هستند ، اما انواع دیگری از داروها نیز در دسترس هستند. بعضی اوقات ، مصرف ترکیبی از داروهای کلسترول می تواند با دوزهای کمتری از استاتین ، نتیجه مشابهی را به همراه داشته باشد.
مکمل کوآنزیم Q10 را امتحان کنید. مکمل های کوآنزیم Q10 ممکن است به جلوگیری از عوارض جانبی استاتین در برخی افراد کمک کند ، اگرچه مطالعات بیشتری برای تعیین مزایای مصرف آن لازم است. ابتدا با پزشک خود صحبت کنید تا مطمئن شوید این مکمل با هیچ یک از داروهای دیگر تداخل ندارد.
خطرات و مزایای آن را بسنجید
اگرچه عوارض جانبی ناشی از استاتین می تواند آزاردهنده باشد ، اما قبل از تصمیم به قطع مصرف داروی خود ، مزایای مصرف استاتین را در نظر بگیرید. به یاد داشته باشید که داروهای استاتین می توانند خطر حمله قلبی یا سکته را کاهش دهند و خطر عوارض جانبی تهدید کننده زندگی از استاتین ها بسیار کم است.

اگر در مورد عوارض جانبی احتمالی استاتین ها مطالعه کرده باشید ، احتمالاً علایم خود را به دلیل دارا بودن دارو در دارو مقصر می دانید ، یا نه.

حتی اگر عوارض جانبی شما ناامید کننده است ، بدون این که ابتدا با پزشک خود صحبت کنید ، مصرف داروی استاتین خود را برای هر مدت قطع نکنید. پزشک شما ممکن است بتواند یک برنامه درمانی جایگزین ارائه دهد که بتواند بدون عوارض جانبی ناخوشایند به شما در کاهش کلسترول کمک کند.

بازدید : 69
سه شنبه 30 دی 1399 زمان : 22:23

عوارض جانبی استاتین: فواید و خطرات آن را بسنجید
استاتین ها در کاهش کلسترول و محافظت در برابر حمله قلبی و سکته مغزی موثر هستند ، اگرچه ممکن است برای برخی از افراد عوارض جانبی به همراه داشته باشد.
پزشکان اغلب برای کاهش کلسترول کل خون و کاهش خطر حمله قلبی یا سکته مغزی ، استاتین برای افراد مبتلا به کلسترول بالا تجویز می کنند. در حالی که استاتین ها برای اکثر افراد بسیار م effectiveثر و بی خطر هستند ، در برخی از افراد که آنها را مصرف می کنند ، با درد عضلانی ، مشکلات گوارشی و مبهم سازی ذهنی ارتباط دارند و به ندرت ممکن است باعث آسیب کبدی شوند.

استاتین ها شامل آتورواستاتین (لیپیتور) ، فلوواستاتین (لسولک XL) ، لوواستاتین (آلتوپروف) ، پیتاواستاتین (لیوالو) ، پرواواستاتین (پراواچول) ، روزوواستاتین (کرستور ، ازالور) و سیمواستاتین (زوکور ، فلو لیپید) هستند.

داشتن کلسترول بیش از حد در خون خطر حمله قلبی و مغزی را افزایش می دهد. استاتین ها ماده ای را که کبد شما برای ساخت کلسترول به آن نیاز دارد ، مسدود می کند. این باعث می شود که کبد کلسترول را از خون شما خارج کند.

اگر فکر می کنید عوارض جانبی استاتین ها را تجربه می کنید ، فقط مصرف قرص ها را قطع نکنید. با پزشک خود صحبت کنید تا ببینید آیا تغییر دوز یا حتی نوع دیگری از دارو مفید است یا خیر.

عوارض استاتین چیست؟
درد و آسیب عضلانی
یکی از رایج ترین شکایات افرادی که استاتین مصرف می کنند ، درد عضلانی است. شما ممکن است این درد را به عنوان یک درد ، خستگی یا ضعف در عضلات خود احساس کنید. این درد می تواند یک ناراحتی خفیف باشد ، یا می تواند آنقدر شدید باشد که فعالیت های روزمره شما را دشوار کند.
با این حال ، محققان در مورد درد عضلانی و استاتین ها می توانند اثر "nocebo" را پیدا کنند. اثر "نوسبو" به معنای افرادی است که انتظارات منفی در مورد گزارش دارویی دارند و عوارض جانبی بالقوه آن را با نرخ بالاتر از دارو باید تجربه کنند.

خطر واقعی ایجاد درد عضلانی در نتیجه مصرف استاتین در مقایسه با مصرف قرصی که شامل دارو نیست (دارونما) حدود 5 درصد یا کمتر است. با این حال ، مطالعات نشان داده است که تقریباً 30 درصد افراد به دلیل دردهای عضلانی حتی در هنگام مصرف دارونما ، این قرص ها را متوقف کردند.

پیش بینی کننده ای قوی که هنگام مصرف استاتین دچار درد عضلانی می شوید می تواند این باشد که آیا شما در مورد اثر جانبی بالقوه مطالعه کرده اید یا خیر.

به ندرت ، استاتین ها می توانند آسیب عضلانی تهدید کننده زندگی بنام رابدومیولیز (rab-doe-my-OL-ih-sis) ایجاد کنند. رابدومیولیز می تواند باعث درد شدید عضلانی ، آسیب کبدی ، نارسایی کلیه و مرگ شود. خطر عوارض جانبی بسیار جدی بسیار کم است و در چند مورد در هر میلیون نفر که استاتین مصرف می کنند محاسبه می شود. رابدومیولیز می تواند در صورت مصرف استاتین در ترکیب با داروهای خاص یا در صورت مصرف دوز بالای استاتین رخ دهد.
آسیب کبدی
گاهی اوقات ، استفاده از استاتین می تواند باعث افزایش سطح آنزیم هایی شود که التهاب کبد را نشان می دهند. اگر این افزایش فقط خفیف باشد ، می توانید به مصرف دارو ادامه دهید. به ندرت ، اگر افزایش شدید باشد ، ممکن است لازم باشد یک استاتین متفاوت را امتحان کنید.

اگرچه مشکلات کبدی نادر است ، پزشک ممکن است آزمایش آنزیم کبد را قبل یا اندکی بعد از شروع مصرف استاتین انجام دهد. شما به آزمایشات اضافی آنزیم کبد نیازی ندارید ، مگر اینکه علائم یا نشانه هایی از مشکل کبد را داشته باشید.

در صورت خستگی یا ضعف غیرمعمول ، از دست دادن اشتها ، درد در قسمت فوقانی شکم ، ادرار تیره رنگ و یا زردی پوست یا چشم خود بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

افزایش قند خون یا دیابت نوع 2
ممکن است هنگام مصرف استاتین ، سطح قند خون (گلوکز خون) شما افزایش یابد که ممکن است منجر به دیابت نوع 2 شود. خطر ناچیز است اما به اندازه کافی مهم است که سازمان غذا و دارو (FDA) هشدارهایی را درباره برچسب های استاتین در مورد سطح گلوکز خون و دیابت صادر کرده است.

این افزایش معمولاً هنگامی اتفاق می افتد که سطح قند خون از حد طبیعی بالاتر باشد و با شروع مصرف استاتین در محدوده پیش دیابت یا دیابت قرار گیرد.
استاتین ها از حملات قلبی در افراد دیابتی جلوگیری می کنند ، بنابراین ارتباط افزایش ملایم مقادیر قند با استاتین های مشاهده شده در برخی افراد مشخص نیست. فواید مصرف استاتین احتمالاً بیش از خطر ناچیز افزایش سطح قند خون است. اگر نگرانی دارید با پزشک خود صحبت کنید.

عوارض جانبی عصبی
FDA بر روی برچسب های استاتین هشدار می دهد که برخی از افراد هنگام مصرف استاتین دچار کاهش حافظه یا گیجی شده اند. به محض قطع مصرف دارو ، این عوارض معکوس می شوند. شواهد محدودی برای اثبات رابطه علت و معلولی وجود دارد ، اما اگر هنگام مصرف استاتین دچار از دست دادن حافظه یا گیجی شدید ، با پزشک خود صحبت کنید.

همچنین شواهدی وجود دارد که استاتین ها ممکن است به عملکرد مغز کمک کنند - به عنوان مثال در افراد مبتلا به زوال عقل. این هنوز در حال مطالعه است. قبل از صحبت با پزشک ، مصرف داروی استاتین خود را قطع نکنید.

بازدید : 52
29 دی 1399 زمان : 22:43

اعصاب واگ (پاراسمپاتیک) که قلب را آزاد می کنند ، استیل کولین (ACh) را به عنوان انتقال دهنده عصبی اولیه آنها آزاد می کند. ACh به گیرنده های موسکارینی (M2) متصل می شود که عمدتاً در سلول های متشکل از گره های سینوسی (SA) و دهلیزی-بطنی (AV) یافت می شود. گیرنده های موسکارینی به پروتئین Gi متصل می شوند. بنابراین ، فعال شدن واگ اردوگاه را کاهش می دهد. فعال سازی پروتئین Gi همچنین منجر به فعال شدن کانالهای KACh می شود که جریان پتاسیم را افزایش داده و سلولها را بیش از حد قطبی می کند.

افزایش فعالیتهای واگ به گره SA با کاهش شیب پتانسیل ضربان ساز (مرحله 4 پتانسیل عمل) میزان شلیک سلولهای ضربان ساز را کاهش می دهد. این باعث کاهش ضربان قلب (تقویمی منفی) می شود. تغییر شیب فاز 4 در نتیجه تغییر در جریان های پتاسیم و کلسیم و همچنین جریان سدیم کند به داخل است که تصور می شود مسئول جریان ضربان ساز است (اگر). با بیش از حد قطبی شدن سلول ها ، فعال شدن واگ آستانه سلول را برای شلیک افزایش می دهد ، که به کاهش سرعت شلیک کمک می کند. اثرات الکتروفیزیولوژیکی مشابه نیز در گره AV رخ می دهد. با این حال ، در این بافت ، این تغییرات به عنوان کاهش سرعت هدایت تکانه از طریق گره AV (برهم بری منفی) آشکار می شود. در حالت استراحت ، درجه زیادی از صدای واگ بر روی قلب وجود دارد که مسئول ضربان قلب کم استراحت است.

همچنین مقداری از عصب واگ عضله دهلیزی و تا حد بسیار کمتری عضله بطنی وجود دارد. بنابراین فعال شدن واگ منجر به کاهش متوسط انقباض دهلیزی (اینوتروپی) و حتی کاهش انقباضی بطنی می شود.

آنتاگونیست های گیرنده های موسکارینی به گیرنده های موسکارینی متصل می شوند و از این طریق از اتصال ACh به گیرنده جلوگیری می کنند. با مسدود کردن عملکرد ACh ، آنتاگونیست های گیرنده های موسکارینی بسیار موثر جلوی فعالیت عصب واگ بر روی قلب را می گیرند. با این کار ضربان قلب و سرعت هدایت را افزایش می دهند.

تاریخ
نام آتروپین در قرن نوزدهم ابداع شد ، زمانی که عصاره های خالص از گیاه Belladonna Atropa belladonna ساخته شد. با این حال استفاده دارویی از گیاهان در خانواده گل شبدر بسیار قدیمی است. ماندراگورا (ماندراك) توسط تئوفراستوس در قرن چهارم پیش از میلاد توصیف شد. برای درمان زخم ، نقرس ، و بی خوابی ، و به عنوان یک معجون عشق. در قرن اول میلادی دیوسكوریدس شراب ماندراك را به عنوان بی حسی برای درمان درد یا بی خوابی تشخیص داد كه باید قبل از جراحی یا كوتر انجام شود. استفاده از داروهای شب بو برای بیهوشی ، اغلب در ترکیب با تریاک ، در سراسر امپراتوری روم و اسلامی ادامه داشت و در اروپا ادامه داشت تا اینکه در قرن نوزدهم توسط بیهوشی های مدرن جایگزین شد.

عصاره های غنی از آتروپین از گیاه مرغ مصری (گل شب بو دیگر) توسط کلئوپاترا در قرن گذشته قبل از میلاد استفاده شد. مردمک چشمهایش را گشاد کند ، به این امید که جذاب تر به نظر برسد. به همین ترتیب در دوره رنسانس ، زنان به دلایل زیبایی از آب انواع توت های شب بو Atropa belladonna استفاده کردند تا مردمک چشم خود را بزرگ کنند. این عمل برای مدت کوتاهی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در پاریس از سر گرفت.

مطالعه دارویی عصاره های بلاندا توسط شیمیدان آلمانی فریدلیب فردیناند رونگه (1795–1867) آغاز شد. در سال 1831 ، داروساز آلمانی Heinrich F. G. Mein (1799-1864) موفق به تهیه فرم خالص بلورین ماده فعال شد كه آتروپین نام گرفت. این ماده برای اولین بار توسط شیمی دان آلمانی ریچارد ویلستاتر در سال 1901 سنتز شد.
منابع طبیعی
آتروپین در بسیاری از اعضای خانواده Solanaceae یافت می شود. متداول ترین منابع یافت شده Atropa belladonna (شب مهلک کشنده) ، Datura Innoxia ، D. metel و D. stramonium است. منابع دیگر شامل اعضای تیره های Brugmansia (شیپورهای فرشته) و Hyoscyamus است.

سنتز
آتروپین را می توان با واکنش تروپین با اسید تروپیک در حضور اسید کلریدریک سنتز کرد.

بیوسنتز
بیوسنتز آتروپین که از ال-فنیل آلانین شروع می شود ، ابتدا تحت یک ترانس آمیناسیون قرار می گیرد که اسید فنیل پیروویک را تشکیل می دهد و سپس به اسید فنیل لاکتیک کاهش می یابد. کوآنزیم A سپس اسید فنیل-لاکتیک را با لیپتورین تشکیل دهنده تروپین جفت می کند ، که پس از آن تحت یک بازآرایی اساسی قرار می گیرد که با آنزیم P450 تشکیل هیوسسیامین آلدئید ایجاد می شود. سپس یک دهیدروژناز آلدهید را به یک الکل اولیه (-) - هیوسسیامین کاهش می دهد ، که پس از نژاد کشی باعث ایجاد آتروپین می شود.

نام
نام گونه "belladonna" (به زبان ایتالیایی "زن زیبا") از اصلی ترین استفاده از شب بو کشنده برای گشاد شدن مردمک چشم برای اثر آرایشی است. هم آتروپین و هم اسم تیره شبناه مرگبار از آتروپوس گرفته شده است ، یکی از سه سرنوشتی که طبق افسانه های یونان نحوه مرگ یک شخص را انتخاب کردند.

بازدید : 34
28 دی 1399 زمان : 22:40

اثرات جانبی
واکنش های جانبی به آتروپین شامل فیبریلاسیون بطنی ، تاکی کاردی فوق بطنی یا بطنی ، سرگیجه ، حالت تهوع ، تاری دید ، از دست دادن تعادل ، گشاد شدن مردمک چشم ، فوتوفوبیا ، خشکی دهان و آشفتگی بالقوه شدید ، توهمات هذیان و تحریک به خصوص در افراد مسن است. بیشتر آمپول های موجود روی سولفات حمل می شود که می تواند باعث آزاد شدن هیستامین و آنافیلاکسی در بیماران حساس یا بیماران حساسیت به محصولات سولفا شود. این اثرات اخیر به این دلیل است که آتروپین قادر به عبور از سد خونی مغزی است. به دلیل خواص توهم زا ، برخی از دارو به صورت سرگرم کننده استفاده کرده اند ، هرچند که این به طور بالقوه خطرناک و اغلب ناخوشایند است.

در مصرف بیش از حد ، آتروپین سمی است. آتروپین گاهی به داروهای بالقوه اعتیاد آور ، به ویژه داروهای افیونی ضد اسهال مانند دی فنوکسیلات یا دیفنوکسین اضافه می شود ، در آنجا اثرات کاهش دهنده ترشح آتروپین نیز می تواند به اثرات ضد اسهال کمک کند.

اگرچه آتروپین در شرایط اضطراری برادی کاردی (ضربان قلب آهسته) را درمان می کند ، اما در دوزهای بسیار پایین (یعنی کمتر از 0.5 میلی گرم) ، ممکن است باعث کند شدن ضربان قلب متناقض شود (احتمالاً در نتیجه عملکرد مرکزی در CNS). یک مکانیسم پیشنهادی برای اثر برادیکاردی متناقض آتروپین در دوزهای پایین شامل محاصره گیرنده های گیرنده خودکار موسارینی پیش سیناپسی است ، در نتیجه سیستمی را مهار می کند که پاسخ پاراسمپاتیک را مهار می کند.

آتروپین در دوزهای 10 تا 20 میلی گرم در هر فرد ناتوان است. LD50 آن 453 میلی گرم در هر نفر (از راه دهان) با شیب احتمالی 1.8 برآورد شده است. پادزهر آتروپین فیزوستیگمین یا پیلوکارپین است.

یک یادداشت رایج که برای توصیف تظاهرات فیزیولوژیکی مصرف بیش از حد آتروپین استفاده می شود: این ارتباطات تغییرات خاص پوست گرم و خشک ناشی از کاهش تعریق ، تاری دید ، کاهش لک ، گشاد شدن عروق و اثرات سیستم عصبی مرکزی را بر روی گیرنده های موسکارینی نوع 4 و 5 منعکس می کند. این مجموعه از علائم به عنوان توکسیدروم آنتی کولینرژیک شناخته می شود ، داروهای دیگر با اثرات آنتی کولینرژیک مانند هیوسین هیدروبروماید (اسکوپولامین) ، دیفن هیدرامین ، داروهای ضد روان پریشی فنوتیازین و بنزتروپین ایجاد می کنند.

موارد منع مصرف
این دارو به طور کلی در افراد مبتلا به گلوکوم ، تنگی پیلریک یا هیپرتروفی پروستات منع می شود ، مگر در دوزهایی که به طور معمول برای پیش بیهوشی استفاده می شود.
علم شیمی
آتروپین مخلوطی از انانتیومریک d-hyoscyamine و l-hyoscyamine است که بیشتر اثرات فیزیولوژیکی آن ناشی از l-hyoscyamine است. اثرات دارویی آن به دلیل اتصال به گیرنده های استیل کولین موسکارینی است. این یک عامل ضد موسکارینی است. سطح قابل توجهی در CNS طی 30 دقیقه تا 1 ساعت حاصل می شود و با نیمه عمر 2 ساعته به سرعت از خون ناپدید می شود. حدود 60٪ بدون تغییر از طریق ادرار دفع می شود ، بیشتر بقیه به عنوان محصولات هیدرولیز و کونژوگه در ادرار ظاهر می شود. به نظر می رسد نوراتروپین (24٪) ، آتروپین-N-اکسید (15)) ، تروپین (2)) و اسید تروپیک (3) متابولیت های اصلی هستند ، در حالی که 50 of از دوز تجویز شده به عنوان آتروپین ظاهراً بدون تغییر دفع می شود. هیچ مزدوجی قابل تشخیص نبود. شواهدی وجود آتروپین به عنوان (+) - هیوسسیامین پیدا شده است ، که نشان می دهد احتمالاً متابولیسم استریو انتخاب شده است. اثرات روی عنبیه و عضله مژگانی ممکن است بیش از 72 ساعت ادامه داشته باشد.

متداول ترین ترکیب آتروپین مورد استفاده در پزشکی ، سولفات آتروپین (مونوهیدرات) است (C
ساعت 17
23NO
3) 2 · H2SO4 · H2O ، نام کامل شیمیایی 1α H ، 5α H-Tropan-3-α ol (±) -تروپات (استر) ، سولفات مونوهیدرات است.

داروشناسی
به طور کلی ، آتروپین فعالیت "استراحت و هضم" غدد تنظیم شده توسط سیستم عصبی پاراسمپاتیک را خنثی می کند. این اتفاق می افتد زیرا آتروپین یک آنتاگونیست قابل رقابت و برگشت پذیر گیرنده های استیل کولین موسکارینی است (استیل کولین اصلی ترین انتقال دهنده عصبی است که توسط سیستم عصبی پاراسمپاتیک استفاده می شود).

آتروپین یک آنتاگونیست رقابتی از انواع گیرنده های استیل کولین موسکارینی M1 ، M2 ، M3 ، M4 و M5 است. [28] این دارو به عنوان داروی آنتی کولینرژیک (پاراسمپاتولیتیک) طبقه بندی می شود.

در مصارف قلبی ، به عنوان یک آنتاگونیست استیل کولینرژیک موسکارینی غیر انتخابی عمل می کند ، باعث افزایش شلیک در گره سینواتریال (SA) و هدایت از طریق گره دهلیزی بطنی (AV) قلب می شود ، با عملکرد عصب واگ مخالفت می کند ، مکان های گیرنده استیل کولین را مسدود می کند و کاهش می یابد ترشحات برونش.
در چشم ، آتروپین با جلوگیری از انقباض عضله اسفنکتر دایره ای مردمک ، که به طور معمول با آزادسازی استیل کولین تحریک می شود ، باعث میدیاریاز می شود ، در نتیجه به عضله گشاد کننده عنبیه تابشی شعاعی اجازه انقباض و گشاد شدن مردمک چشم را می دهد. آتروپین با فلج کردن ماهیچه های مژگانی باعث ایجاد سیکلوپلژی می شود ، که این عمل باعث مهار انعطاف پذیری در کودکان می شود ، به تسکین درد مرتبط با ایریدوسیکلیت کمک می کند و گلوکوم بلوک مژگانی را درمان می کند.

بازدید : 45
27 دی 1399 زمان : 22:34

آتروپین دارویی است که برای درمان انواع خاصی از مسمومیت های عامل عصبی و آفت کش ها و همچنین برخی از انواع ضربان قلب کند و کاهش تولید بزاق در طی جراحی استفاده می شود. این دارو معمولاً به صورت داخل وریدی یا از طریق تزریق به عضله تجویز می شود. قطره های چشمی نیز در دسترس است که برای درمان یووئیت و اوایل آمبلیوپی استفاده می شود. محلول وریدی معمولاً ظرف یک دقیقه شروع به کار می کند و نیم ساعت تا یک ساعت طول می کشد. برای درمان برخی مسمومیت ها ممکن است دوزهای زیادی مورد نیاز باشد.

عوارض جانبی شایع شامل خشکی دهان ، مردمک بزرگ ، احتباس ادرار ، یبوست و ضربان قلب سریع است. عموماً نباید در افراد مبتلا به گلوکوم بستن زاویه استفاده شود. در حالی که هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد استفاده از آن در دوران بارداری باعث نقایص مادرزادی می شود ، اما هنوز به خوبی مطالعه نشده است. در دوران شیردهی احتمالاً بی خطر است. این یک داروی ضد موسکارینی (نوعی آنتی کولینرژیک) است که با مهار سیستم عصبی پاراسمپاتیک کار می کند.

آتروپین به طور طبیعی در تعدادی از گیاهان از خانواده گل شب بو از جمله شب بو کشنده (بلادونا) ، علف های هرز جیمسون و ماندرا مشاهده می شود. این دارو برای اولین بار در سال 1833 جدا شد و در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد. به عنوان یک داروی عمومی در دسترس است.
مصارف پزشکی
چشم ها
از آتروپین موضعی به عنوان سیکلوپلژیک ، فلج موقتی رفلکس محل اسکان و به عنوان میدریاتیک ، جهت گشاد شدن مردمک استفاده می شود. آتروپین به آرامی تخریب می شود ، به طور معمول در طی 7 تا 14 روز از بین می رود ، بنابراین به طور کلی به عنوان یک میدریاتیک درمانی استفاده می شود ، در حالی که تروپیکامید (یک آنتاگونیست کولینرژیک با اثر کوتاه تر) یا فنیل افرین (یک آگونیست α-آدرنرژیک) به عنوان کمک به معاینه چشم پزشکی ترجیح داده می شود .

در آمبلیوپی انکساری و تطبیقی ، هنگامی که انسداد مناسب نیست ، گاهی اوقات آتروپین برای ایجاد تیرگی در چشم خوب تجویز می شود. شواهد نشان می دهد که مجازات آتروپین به همان اندازه انسداد در بهبود حدت بینایی مثر است.

در حالی که در چندین مطالعه مشخص شده است که قطره های چشمی آتروپین در کاهش سرعت نزدیک بینی در کودکان م effectiveثر است ، اما عوارض جانبی مانند تاری دید و حساسیت به نور رخ می دهد. همه دوزهای آتروپین به طور مشابه موثر به نظر می رسند ، در حالی که دوزهای بالاتر عوارض جانبی بیشتری دارند. بنابراین دوز پایین تر 0.01٪ به دلیل عوارض جانبی کمتر و وخیم تر شدن بازگشت هنگام متوقف شدن آتروپین ، معمولاً توصیه می شود.

قلب
از تزریق آتروپین در درمان برادی کاردی (ضربان قلب

آتروپین قبلاً در دستورالعمل های احیا international بین المللی برای استفاده در ایست قلبی همراه با آسیستول و PEA گنجانده شده بود ، اما به دلیل کمبود شواهد در مورد اثربخشی آن ، در سال 2010 از این دستورالعمل ها حذف شد. برای برادی کاردی علامت دار ، دوز معمول 0.5 تا 1 میلی گرم فشار IV است ، ممکن است هر 3 تا 5 دقیقه تا حداکثر دوز 3 میلی گرم (حداکثر 04/0 میلی گرم در کیلوگرم) تکرار شود.

آتروپین همچنین در درمان بلوک قلب درجه دو Mobitz نوع 1 (بلوک Wenckebach) ، و همچنین بلوک قلب درجه 3 با ریتم فرار از گره پرکین یا AV- گره ای مفید است. معمولاً در بلوک قلب درجه دو Mobitz نوع 2 ، و در بلوک قلب درجه 3 با ریتم فرار پایین Purkinje یا بطنی م notثر نیست.

آتروپین همچنین در تلاش برای جلوگیری از ضربان قلب پایین در حین لوله گذاری کودکان استفاده شده است. با این حال ، شواهد این استفاده را تأیید نمی کند.

ترشحات
اقدامات آتروپین در سیستم عصبی پاراسمپاتیک باعث مهار غدد بزاقی و مخاطی می شود. این دارو همچنین ممکن است تعریق را از طریق سیستم عصبی سمپاتیک مهار کند. این می تواند در درمان هایپرهیدروز مفید باشد ، و می تواند از جغجغه مرگ بیماران در حال مرگ جلوگیری کند. حتی اگر آتروپین به طور رسمی برای هیچ یک از این اهداف توسط FDA مشخص نشده باشد ، توسط پزشکان برای این اهداف استفاده شده است.
مسمومیت ها
آتروپین پادزهر واقعی برای مسمومیت با ارگانوفسفات نیست. با این حال ، با جلوگیری از اثر استیل کولین در گیرنده های موسکارینی ، آتروپین همچنین به عنوان یک درمان برای مسمومیت توسط حشره کش های ارگانوفسفات و عوامل عصبی مانند تابون (GA) ، سارین (GB) ، سومان (GD) و VX عمل می کند. سربازانی که احتمال حمله به آنها با سلاح های شیمیایی وجود دارد ، اغلب تزریق خودکار با آتروپین و یک اکسیم را برای تزریق سریع به عضلات ران حمل می کنند. در یک مورد مسمومیت با گاز عصبی ، حداکثر آتروپین سازی مطلوب است. از آتروپین غالباً همراه با کلرید اکسیم پرالیدوکسیم استفاده می شود.

برخی از عوامل عصبی با فسفوریلاسیون به استیل کولین استراز حمله کرده و آن را از بین می برند ، بنابراین عملکرد استیل کولین بیش از حد و طولانی می شود. پرالیدوکسیم (2-PAM) می تواند در برابر مسمومیت با ارگانوفسفره موثر باشد زیرا می تواند این فسفوریلاسیون را دوباره تجزیه کند. با مسدود کردن گیرنده های استیل کولین موسکارینی ، که در غیر این صورت بیش از حد تحریک می شوند ، با تجمع بیش از حد استیل کولین ، می توان از آتروپین برای کاهش اثر مسمومیت استفاده کرد.

بازدید : 52
26 دی 1399 زمان : 21:1

اسکلتی - عضلانی: مفصل مفصلی.

عصبی: تحریک ، سرگیجه ، اضطراب ، تشنج.

تنفسی: ذات الریه ، آپنه ، افزایش سرفه ، ادم ریه.

پوست: تغییر رنگ پوست.

دستگاه ادراری تناسلی: الیگوریا ، نارسایی کلیه ، نارسایی حاد کلیه ، نکروز توبولی کلیه.

سکته قلبی: در تجزیه و تحلیل تجزیه و تحلیل همه بیماران تحت عمل جراحی CABG ، تفاوت معنی داری در بروز سکته قلبی گزارش شده توسط محقق (MI) در بیماران تحت درمان با ترازیلول (آپروتینین) در مقایسه با بیماران تحت درمان با دارونما وجود ندارد. با این حال ، از آنجا که هیچ معیار یکنواختی برای تشخیص سکته قلبی توسط محققان استفاده نشده است ، این مسئله به صورت آینده نگر در سه مطالعه بعدی (دو مطالعه رژیم A ، رژیم B و رژیم نخست پمپ ارزیابی شد ؛ یک مطالعه فقط رژیم A را ارزیابی کرد) ، که در آن داده ها توسط یک مشاور نابینا با استفاده از الگوریتمی برای MI احتمالی ، احتمالی یا قطعی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. با استفاده از این روش ، میزان بروز سکته قلبی قطعی در بیماران تحت درمان با آپروتینین 5.9٪ در مقابل 4.7٪ در بیماران دارونما بود. این اختلاف در میزان بروز از نظر آماری معنی دار نبود. داده های این سه مطالعه در زیر خلاصه می شود.
درمان مشخص MI٪ MI مشخص یا احتمالی MI٪ مشخص ، احتمالی یا احتمالی MI٪
داده های جمع آوری شده از سه مطالعه که رژیم A را ارزیابی می کنند
رژیم ترازیلول A n = 646 4.6 10.7 14.1
دارونما = 661 4.7 11.3 13.4
داده های جمع آوری شده از دو مطالعه که رژیم B و رژیم نخست پمپ را ارزیابی می کنند
رژیم Trasylol® B n = 241 8.7 15.9 18.7
رژیم ترازیلول® پمپ نخست = n 239 6.3 15.7 18.1
دارونما = 240 6.3 15.1 15.8
قابلیت پیوند گرافت: در یک مطالعه چند ملیتی و چند ملیتی که اخیراً برای تعیین اثرات رژیم Trasylol® (آپروتینین) در مقابل دارونما بر میزان باز بودن پیوند ورید صافن در بیماران تحت عمل جراحی اولیه CABG انجام شده است ، بیماران تحت آنژیوگرافی معمول پس از عمل قرار گرفتند. از 13 سایت مطالعه ، 10 سایت در ایالات متحده و سه مرکز غیر آمریکایی بودند (دانمارک (1) ، اسرائیل (2)). نتایج این مطالعه در زیر خلاصه می شود.

بروز بسته شدن پیوند ، سکته قلبی و مرگ توسط گروه درمانی
نرخ بسته شدن کلی * بروز MI ** بروز مرگ ***
همه مراکز
n = 703
٪ مراکز ایالات متحده
n = 381
٪ همه مراکز
n = 831
٪ همه مراکز
n = 870
٪
ترازیلول 15.4 9.4 2.9 1.4
دارونما 10.9 9.5 3.8 1.6
CI برای تفاوت (٪) (دارو - دارونما) (1.3 ، 9.6) † (-3.8 ، 5.9) † -3.3 تا 1.5 ‡ -1.9 تا 1.4
یادداشت:
* جمعیت: کلیه بیمارانی که پیوند ورید صافن قابل ارزیابی هستند
** جمعیت: همه بیماران توسط مشاور نابینا قابل ارزیابی هستند
*** همه بیماران
90 † در هر پروتکل
95 ‡ در پروتکل مشخص نشده است
اگرچه از نظر آماری خطر بسته شدن گرافت برای بیماران تحت درمان با ترازیلول (آپروتینین) در مقایسه با بیمارانی که دارونما دریافت کرده بودند افزایش داشت (0/035 = p) ، تجزیه و تحلیل بیشتر یک درمان قابل توجه توسط تعامل سایت را برای یکی از سایت های غیر آمریکایی در مقابل نشان داد. مراکز ایالات متحده هنگامی که تجزیه و تحلیل بسته شدن پیوند فقط برای مراکز ایالات متحده تکرار شد ، از نظر آماری اختلاف معنی داری در میزان بسته شدن پیوند در بیمارانی که Trasylol® (آپروتینین) در مقابل دارونما دریافت کردند وجود نداشت. این نتایج همانند نسبت بیمارانی است که حداقل یک بسته شدن پیوند را بعد از عمل تجربه کرده اند یا همان نسبت پیوند بسته شده است. هیچ تفاوتی بین گروه های درمانی در بروز سکته قلبی وجود ندارد ، همانطور که توسط مشاور نابینا (2.9 T Trasylol® (آپروتینین) در مقابل 3.8 place دارونما) یا مرگ (1.4 T Trasylol® (آپروتینین) در مقابل 1.6 place دارونما) ارزیابی شده است) در این مطالعه.

حساسیت بیش از حد و آنافیلاکسی: به موارد منع مصرف و هشدارها مراجعه کنید. افزایش حساسیت و واکنشهای آنافیلاکتیک در حین جراحی در مطالعات بالینی کنترل شده در ایالات متحده در بیمارانی که هیچگونه تماس قبلی با Trasylol® (آپروتینین) نداشته اند (1/1424 بیمار یا 0.1٪ در Trasylol® (آپروتینین) در مقابل 1/861 بیمار یا 0.1٪ در دارونما). در صورت قرار گرفتن در معرض مجدد ، میزان افزایش حساسیت / واکنشهای آنافیلاکتیکی گزارش شده است که به سطح 5٪ می رسد. بررسی 387 پرونده بیمار اروپایی شامل قرار گرفتن مجدد در معرض Trasylol a (آپروتینین) نشان داد که میزان بروز حساسیت بیش از حد یا واکنش های آنافیلاکتیک برای مواجهه مجدد در مدت 6 ماه 5.0٪ و برای قرار گرفتن در معرض بیش از 6 ماه 5.0٪ است.

یافته های آزمایشگاهی

کراتینین سرم: تجویز ترازیلول® (آپروتینین) با خطر اختلال عملکرد کلیه همراه است (به هشدارها مراجعه کنید: اختلال عملکرد کلیه).

ترانس آمینازهای سرم: داده های جمع آوری شده از تمام بیماران تحت عمل جراحی CABG در آزمایشات کنترل شده با دارونما در ایالات متحده ، هیچ دلیلی بر افزایش میزان اختلال عملکرد کبدی بعد از عمل در بیماران تحت درمان با Trasylol® (آپروتینین) نشان نداد. بروز افزایش ناشی از درمان در ALT (SGPT سابق)> 1.8 برابر حد بالای نرمال در بیماران Trasylol® (آپروتینین) و تحت درمان با دارونما 14٪ بود (687/0 = p) ، در حالی که بروز افزایش> 3 در هر دو گروه ، حد مجاز بالا 5٪ بود (847/0 = p).

سایر یافته های آزمایشگاهی: بروز افزایش های ناشی از درمان در گلوکز پلاسما ، AST (SGOT سابق) ، LDH ، آلکالین فسفاتاز و CPK-MB تفاوت معنی داری بین بیماران تحت درمان با ترازیلول® (آپروتینین) و دارونما که تحت عمل جراحی CABG قرار گرفتند نبود. افزایش قابل توجهی در زمان ترومبوپلاستین جزئی (PTT) و زمان لخته شدن فعال سلیتیت (سلیت ACT) در بیماران تحت درمان با ترازیلول (آپروتینین) در ساعات پس از جراحی به دلیل غلظت های در حال گردش Trasylol® (آپروتینین) ، که به عنوان مهارکننده شناخته شده است ، انتظار می رود. فعال سازی سیستم لخته شدن ذاتی از طریق تماس با یک ماده خارجی (به عنوان مثال سلیت) ، روشی که در این آزمایشات استفاده می شود (تحت مراقبت های آزمایشگاهی نظارت بر ضد انعقاد خون در طی بای پس قلبی ریوی مراجعه کنید).

تعداد صفحات : 0

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 127
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 547
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 223
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 1444
  • بازدید ماه : 3925
  • بازدید سال : 3925
  • بازدید کلی : 10885
  • <
    پیوندهای روزانه
    آرشیو
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی